Featured

Πλεκτή κουβέρτα με βελονάκι

κουβέρτα

Εδώ και καιρό σκεφτόμουν να πλέξω μια κουβέρτα. Το είχα συζητήσει και με την μικρή μου κόρη ( 12 χρονών) και της άρεσε η ιδέα μιας πλεκτής κουβέρτας για το δωμάτιο της που πρόσφατα  έγιναν κάποιες μικροαλλαγές. Πλέκω αρκετά χρόνια τώρα διάφορα σύγχρονα εργόχειρα- projects, από τσάντες, poncho,  σκουφάκια, κασκόλ, εσάρπες και μια παιδική κουβέρτα για πολύ συγγενικό μου άτομο. Μου αρέσει να πλέκω με βελονάκι Νο. 3,5 και πάνω, ως και με 10 έχω πλέξει ένα αεράτο ζακετάκι. Μέχρι να αρχίσεις έχει ολοκληρωθεί το έργο. Αυτά έπλεκα ως τώρα. Ότι προέβλεπα να τελειώσει σε δυο – τρεις μέρες, το πολύ.

Αυτό ήταν το μεγαλύτερο έργο που έχω πλέξει και χαίρομαι που τελείωσε σε μία μόλις εβδομάδα!

Η ιδέα 

Η  πρόθεση μου ήταν να πλέξω μια κουβερτούλα για   μια ξαδέρφη μας που περιμένει το πρώτο της μωράκι. Πήγα λοιπόν σε ένα κατάστημα με νήματα, διάλεξα  τα νήματα για την παιδική κουβερτούλα και οι σειρήνες άρχισαν να ακούγονται από την πλευρά του καταστήματος που είχε τα καλοκαιρινά νήματα. Πως να αντισταθώ, μου λες;

Ναι, σωστά μάντεψες. Δεν κρατήθηκα. Γιατί άλλωστε, δεν είμαι και ο Οδυσσέας να χάσω την Ιθάκη μου.

Διάλεξα λοιπόν ένα γκρι ανοιχτό, ένα ροζ απαλό και ένα νήμα «ουράνιο τόξο», το αγαπημένο της μικρής μου. Αρχικά σκεφτόμουν  να πλέξω  μια κουβέρτα σε γκρι και απαλό ροζ για το δωμάτιο της, το ουράνιο τόξο το πήρα με την σκέψη ίσως να κάνουμε μια γιρλάντα με πον πον για το δωμάτιο της μικρής. Αμ δε! Με το που τα είδε η κόρη μου αμέσως επέλεξε χωρίς δεύτερη σκέψη το γκρι και το ουράνιο τόξο.

Το πλέξιμο ξεκινάει 

Τα υλικά που χρησιμοποίησα είναι

  • ένα βελονάκι Νο. 4 ( το καλοκαίρι μου αρέσει να πλέκω με βελονάκι από μπαμπού)
  • 8 Alize Cotton Gold , χρώματος γκρι ανοιχρό
  • 8 Alize Cotton Gold,  χρώματος ουράνιο τόξο

Έτσι λοιπόν ψάχνοντας βρήκα αυτό το σχέδιο.

Ξεκίνησα λοιπόν με βελονάκι Νο. 4 να πλέκω με το ουράνιο τόξο το κέντρο του κύκλου.

μοτιβο κουβερτας1Τις επόμενες οδηγίες για να τετραγωνιστεί  ο κύκλος και να ολοκληρωθεί το μοτίβο τις ακολούθησα με το γκρι νήμα.  Έπλεξα συνολικά 18 μοτίβα. Όταν είχαν ολοκληρωθεί και τα 18 τα έστρωσα για να δω ποια θέση θα πάρει το καθένα για να είναι κάπως συμμετρικά τα χρώματα.

cebccebfcf84ceb9ceb2ceb1-6ceb1ceb4ceb1.jpg

Έτσι τα αρίθμησα κιόλας καρφιτσώνοντας πάνω τους ένα χαρτάκι για να ξέρω ποια ανήκουν στην ίδια σειρά και στην ίδια στήλη.

Για το ένωμα τους ακολούθησα τις εξής οδηγίες από βίντεο στο Youtube. Εύκολο και γρήγορο ένωμα χωρίς βελονάκι.

Αφού ενώθηκαν και τα 18 τετράγωνα μοτίβα έπλεξα 3 σειρές όλη την κουβέρτα γύρω γύρω και μια σειρά πλέξη κοχύλι. 

κουβερτα1

Σημαντικό σε όλα τα πλεκτά είναι όταν πλυθούν να μην κρεμαστούν για το στέγνωμα γιατί  ‘ κρεμάει ‘ το πλεκτό.

Έτσι αφού την έπλυνα ( στο πλυντήριο φυσικά, στο πρόγραμμα για τα μάλλινα) και την άφησα να στεγνώσει  προσεκτικά κατά μήκος της απλώστρας, την έστρωσε το κορίτσι μου και την καμαρώναμε κι οι δυο μας.

κουβέρτα

cebacebfcf85ceb2ceb5cf81cf84ceb13.jpg

κουβερτα4

Δεν ξέρω αν θα ξαναπλέξω κουβέρτα στο μέλλον, αλλά αυτό το έργο το απόλαυσα ιδιαίτερα για δυο λόγους. Πρώτων γιατί ήταν ευχάριστα τα χρώματα, απαλά χωρίς να με κουράσουν και το σχέδιο κυλούσε πολύ γρήγορα. Δεύτερον γιατί  η ολοκλήρωση της κουβέρτας μου έδωσε την αίσθηση  ότι κατέκτησα έναν απαιτητικό στόχο, την ικανοποίηση αυτή που νιώθεις όταν ολοκληρώνεται κάτι χειροποίητο που φτιάχνεις, ξέρεις έτσι;

cebacebfcf85ceb2ceb5cf81cf84ceb12.jpg

 

Ίσως αυτή να είναι η δική μου Ιθάκη, και ο πηγαιμός για την Ιθάκη μου  αυτή τη φορά ήταν πιο μακρύς από ότι τα άλλα πλεκτά μου ταξίδια.

Καλό πλέξιμο και καλά ταξίδια να έχουμε λοιπόν.

Μαρία

Featured

Καλώς ήρθες στην παρέα

Ναι σωστά διάβασες.

Σήριαλ κράφτερς. Κατά συρροή χειροτέχνες σαν να λέμε. Πως προέκυψε αυτός ο τίτλος; Σκεφτόμουν λοιπόν ότι τις τελευταίες δυο δεκαετίες υπάρχει ένα σταθερό στοιχείο στη ζωή  μου ( άρα και της οικογένειας ). Ποιο είναι αυτό; Οι κατασκευές / χειροτεχνίες, όπως  και να το πεις, μέσα θα  πέσεις. Μα πλέξιμο με βελονάκι ήταν αυτό; Felting;  Scrapbooking; Ραπτική; Κατασκευή κοσμήματος;  Διακόσμηση κεριών; Κατασκευές με χαρτί; Μέχρι και κάποια μικρά μικροέπιπλα δεν γλίτωσαν και … μεταμορφώθηκαν στα χέρια μας.

Τώρα. Πρέπει να σε προειδοποιήσω. Αν έχεις μία τάση για μινιμαλισμό, τότε αυτό το blog  μάλλον δεν είναι για σένα. Στο δικό μας σπίτι ακόμα προσπαθούμε να δαμάσουμε  οργανώσουμε τα υλικά χειροτεχνίας μας. Τα περισσότερα γλιτώνουν την  κατά καιρούς εκκαθάριση με την σκέψη < κάτι θα το κάνω κάποια στιγμή >. Το πρόβλημα μας είναι ( ναι θα σου το πούμε αλλά μην το πεις πουθενά, έτσι; ) ότι έχουμε περισσότερες ιδέες  για κάθε υλικό. Ταυτόχρονα όμως έχουμε και πιο πολλές ιδέες παρά χρόνο. Έτσι μοιάζει τουλάχιστον. Είμαστε βλέπεις λιγάκι… busy  οικογένεια. Συγκεκριμένα είμαστε τρίτεκνη οικογένεια ( 8, 11 και 15 χρονών), ζωή να ‘χουμε! Έξυπνα. Δραστήρια. Το καθένα μοναδικό. Α, έχουμε και έναν γάτο, τον Πατούσα. Κάπου στις φωτογραφίες θα τον δεις κι αυτόν.

Έτσι λοιπόν μια ωραία πρωία, σκέφτηκα, δεν θα ήταν ωραίο να μοιραζόμασταν όλες αυτές τις ιδέες που κάνουμε; Ίσως κάποια μαμά να πάρει κάποια έμπνευση για κατασκευή, να φτιάξει κάτι μαζί με τα παιδιά ή το παιδί της και να περάσουν όμορφες στιγμές.

Θα χαρούμε λοιπόν να πάρεις ιδέες. Να τις  φτιάξεις.

Και αν θες να μας στείλεις και μια φωτογραφία να χαρούμε μαζί σου. δεν είμαστε επαγγελματίες φωτογράφοι, αλλά θα προσπαθήσουμε να κάνουμε το καλύτερο για να αποτυπώσουμε όσο γίνεται καλύτερα κάποια βήματα στις κατασκευές.

 

Εμπρός λοιπόν. Ας δημιουργήσουμε ευχάριστες αναμνήσεις μαζί με τα αγαπημένα μας μικρούλια ή μεγάλα.

 

Καλές δημιουργίες,

Μαρία

 

Εάν θέλεις να επικοινωνήσεις μαζί μου, θα χαρώ να απαντήσω σε κάθε απορία, παρατήρηση, σχόλιο στο :

serial.crafter.family@gmail.com

Η σχολική εκδρομή μας στην Αθήνα

Πριν από την λήξη της σχολικής χρονιάς είχαμε την ευκαιρία να συμμετέχουμε μαζί με την δεύτερη  σε ηλικία κόρη μας στην τελευταία εκδρομή που συνοδεύεται από γονείς,  την  καθιερωμένη τριήμερη εκδρομή της 6ης Δημοτικού στην Αθήνα.

Δεν είναι υπερβολή να πω ότι για τους μαθητές της 6ης Δημοτικού είναι το γεγονός της χρονιάς! Είναι η τελευταία εκδρομή πριν την μετάβαση τους στο Γυμνάσιο.

Θα ήθελα πολύ να μπορούσα να σας πω ότι οι φωτογραφίες είναι δικές μου, αλλά δεν είναι. Δεν είναι γιατί συνέβη ένα  ατυχές ψηφιακό συμβάν στο κινητό μου που διέγραψε όλες τις φωτογραφίες από την κάρτα μνήμης, όλες όσες τράβηξα εκείνο το τριήμερο.  Περισσότερα για τις φωτογραφίες  όμως αργότερα.  Υπόσχομαι να σου πω και πως να μην σου συμβεί κάτι τέτοιο ΠΟΤΕ!

Αν έχεις διάθεση λοιπόν, έλα να  ταξιδέψεις μαζί μας κι ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Το πρωί της παρασκευής, μιλάμε για νωρίς το πρωί, γονείς και παιδιά, όλοι γεμάτοι προσμονή ξεκινούν με μουσική υπόκρουση τις επιλογές των μαθητών και ένταση που σε προετοιμάζει για περιπέτεια.  Και μιλάμε για μεγάλη γκάμα μουσικού ρεπερτορίου και φωνές παιδιών να τραγουδούν τα σουξέ της εποχής και όχι μόνο.

Οι ώρες πέρασαν γρήγορα και η  πρώτη στάση μας στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο έγινε νωρίς το απόγευμα. Με πολύ ενθουσιασμό και γρήγορο βήμα γυρίσαμε σχεδόν όλο το πάρκο, ώστε να είμαστε στην ώρα μας στην δεξαμενή για το show  με τα δελφίνια.

Εντυπωσιαστήκαμε μικροί και μεγάλοι, κάθε τόσο αναφωνήματα : ααααααα! ωωωωωω! ουαου! Ήταν πράγματι πολύ ωραίο να βλέπεις τα κόλπα  και τις φιγούρες των δελφινιών που υπάκουγαν στις  οδηγίες των εκπαιδευτών. Ήταν αναμφίβολα μια αξέχαστη  και συνάμα μοναδική εμπειρία για όλους μας.  Το υπόλοιπο της ημέρας ήταν ελεύθερο μετά την τακτοποίηση στο ξενοδοχείο, για να ξεκουραστούμε από το ταξίδι.

Την επόμενη μέρα τα παιδιά με τους εκπαιδευτικούς ( εδώ χωρίς γονείς) επισκέφθηκαν το Κοινοβούλιο, και αφού πήραμε μια πρώτη γεύση από την αλλαγή φρουράς στο Σύνταγμα ακολούθησε  μια βόλτα στον Εθνικό Κήπο και το Κολωνάκι.  Λίγο αργότερα επιβιβαστήκαμε στα λεωφορεία και με την συνοδεία μιας ξεναγού έγινε η περιήγηση στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, με στάση για φωτογραφίες στο Καλλιμάρμαρο (Παναθηναϊκό Στάδιο ), που φυσικά δεν έχω. Μήπως να το χρησιμοποιήσω για αφορμή για να ξαναπάμε; Χμμμ, θα το σκεφτώ!

Εννοείται ότι η ξενάγηση  έφτασε στον αρχαιολογικό χώρο του Παρθενώνα και στο Μουσείο της Ακρόπολης.

arthur-yeti-405965-unsplash.jpg

Photo by Arthur Yeti on Unsplash

Η ξεναγός μας, η Μπάρμπαρα κατάφερε να μας εμπνεύσει τα συναισθήματα θαυμασμού και  υπερηφάνειας που ένιωθε κι εκείνη με τις λεπτομέρειες και τον ενθουσιασμό της για όλα  τα εκθέματα. Απέδειξε ότι ξέρει καλά την ιστορία του τόπου μας και έχει και τον τρόπο να μεταδώσει τις γνώσεις της. Μια καλή ξεναγός πραγματικά μπορεί να κάνει την διαφορά στο πως βλέπεις και βιώνεις έναν τόπο και πόσο καταλαβαίνεις την σημαντικότητα ενός χώρου ή ενός τοπίου.

puk-patrick-345722-unsplash.jpg

Photo by Puk Patrick on Unsplash

Η επόμενη στάση μας ήταν στο Πλανητάριο όπου παρακολουθήσαμε ένα πρόγραμμα που ονομαζόταν ‘Παράξενοι Κόσμοι».  Καταπληκτικός χώρος και εντυπωσιακά όσα ακούσαμε για όσα συμβαίνουν ακόμα στο σύμπαν μας.  Ζούμε σε ένα θαυμάσιο σύμπαν γεμάτο ζωή, χρώματα, ποικιλομορφία και τάξη. Μπροστά σε αυτή την εικόνα τα κατά τα άλλα σημαντικά μας προβλήματα μεταμορφώνονται σε ασήμαντα.

Το τρίτο σημαντικό γεγονός της ημέρας ήταν η επίσκεψη μας στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα  Σταύρος Νιάρχος. Φωτογραφίες μπορείς να δεις εδώ Αυτό ήταν που ανυπομονούσα εγώ προσωπικά να δω! Πολλά είχα ακούσει γι’ αυτόν τον χώρο και ήταν μόνο καλά σχόλια. Αυτό όμως που εγώ δεν θα ξεχάσω είναι η όψη της βιβλιοθήκης (  που βρισκόταν σε διαδικασία μεταφοράς από την Εθνική Βιβλιοθήκη), όλοι αυτοί οι όροφοι με τα βιβλία στους τοίχους. Αυτή η σιωπή που δεν είναι  ακριβώς σιωπή. Κάθισα στο αναγνωστήριο να απολαύσω αυτή την ατμόσφαιρα ηρεμίας. Αγαπώ τις βιβλιοθήκες από μικρό παιδί. Μπορούσα και ακόμα μπορώ, ώρες να περνάω μέσα  σε μια βιβλιοθήκη χωρίς να αναζητήσω τίποτα από τον έξω κόσμο. Αν υπήρχε ένα τέτοιο μέρος στην περιοχή όπου μένουμε, νομίζω ότι τα παιδιά μου θα λέγανε : ¨Πάμε να φωνάξουμε τη μαμά από τη βιβλιοθήκη για να φάμε». Καθόλου απίθανο σου λέω.

Το ίδιο βράδυ το πρόγραμμα είχε ταβέρνα με ζωντανή μουσική Στου Ψυρρή. Μετά από μια τόσο  γεμάτη μέρα φαντάζεσαι ότι τα πιάτα  όλων αδειάσανε πολύ γρήγορα.  Για να ξεκινήσει ο χορός φυσικά. Εκείνο το βράδυ λοιπόν, έμεινα άφωνη για δυο λόγους. ο 1ος  γιατί η φωνή μου είχε κυριολεκτικά κλείσει από το κλιματιστικό  στο λεωφορείο, και ο 2ος λόγος γιατί αποτελούσε έκπληξη το παιδί μου που στο σπίτι, στο αυτοκίνητο ακούει μόνο ξένα τραγούδια ( ΜΟΝΟ ξένα όμως λέμε! ), να χορεύει από συρτό μέχρι τσιφτετέλι. Πάνε τα ξένα, πάει το Havana, uh la la !

Τι γεμάτη μέρα ήταν αυτή! Συναισθήματα θαυμασμού, έκπληξης, χαράς, ενθουσιασμού, δέους, ανεμελιάς, υπερηφάνειας ( όχι μόνο εθνική, αλλά και γονεϊκή!).

Την επόμενη μέρα, Κυριακή, η  τελευταία μέρα  της εκδρομής μας, η επίσκεψη μας στο Μουσείο της Παλιάς Βουλής  ( Εθνικό Ιστορικό Μουσείο ) ήταν απρόσμενα συγκινητική. Συναντήσαμε ένα κομμάτι ιστορίας  που ζωντάνεψε μέσα από τα αντικείμενα εκθέματα. Από τα καθίσματα της Βουλής, το Σημειωματάριο του Λόρδου Βύρωνα που υπήρξε ποιητής και Φιλέλληνας, στις φορεσιές των Ηρώων του ’21, τα εκθέματα των οθωμανικών όπλων, και το πιο εντυπωσιακό για μένα ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΥ ΚΟΡΑΗ με το σημειωματάριο του και το πορτοφόλι του!

Η πανηγυρική αλλαγή φρουράς στο Σύνταγμα κάθε Κυριακή στις 11 το πρωί ήταν το κερασάκι στην τούρτα, ότι καλύτερο για το κλείσιμο της εκδρομής. Αξίζει πραγματικά να το δει κανείς. Την καλύτερη θέα στην Πλατεία Συντάγματος την έχει το γωνιακό  Public που στον τελευταίο όροφο έχει καφέ/ εστιατόριο. Φυσικά τις Κυριακές είναι κλειστό το κατάστημα αλλά κάθε άλλη μέρα είναι το ωραιότερο σημείο για πανοραμική θέα στο Σύνταγμα.

george-kourounis-700236-unsplash.jpg Photo by George Kourounis on Unsplash

Αφού εφοδιάστηκα με καραμέλες λαιμού για την επιστροφή μπας και επανέλθει η φωνή μου και αποχαιρετίσαμε την Αθήνα, σκέφτηκα να εκμετταλλευτώ τον χρόνο της επιστροφής στο λεωφορείο και να κάνω ένα ξεκαθάρισμα στις φωτογραφίες μου, λίγη επεξεργασία, φωτισμός, περιθώρια, τα γνωστά.

Πόσο είχα εστιάσει στο να βγουν καλές οι φωτογραφίες, να κρατήσω τη στιγμή για να έχει όσο το δυνατόν  περισσότερες αναμνήσεις από την εκδρομή η κόρη μου αλλά κι εμείς. Έχασα  μήπως κάτι εστιάζοντας στις φωτογραφίες; αναρωτιόμουν.

Επεξεργάστηκα με την ησυχία τις φωτογραφίες μου, διέγραψα τις θολές, τις ομαδοποίησα σε ένα φάκελο που ονόμασα «Αθήνα 2018». 328 φωτογραφίες στο σύνολο τους.

Και εκείνη τη στιγμή πέφτει η μπαταρία του κινητού μου. Όταν ξανάνοιξα το κινητό μου ο φάκελος ακόμα έγραφε 328 φωτογραφίες αλλά δεν τις άνοιγε! Είχε γίνει  ήδη η μεταφορά στην κάρτα μνήμης και αυτό δυσκόλεψε την διαδικασία ανάκτησης τους.

Τι έκανα;

  1. Διατηρώντας όσο μπορούσα την ψυχραιμία μου, σύνδεσα το κινητό με τον υπολογιστή μου μα ούτε από εκεί δεν φαίνονταν πουθενά. Ούτε καν ο φάκελος. Έψαξα σε όλους τους φακέλους. Άφαντες οι φωτογραφίες.
  2. Επισκέφτηκα τους ειδικούς σε κατάστημα κινητής τηλεφωνίας για να με συμβουλέψουν τι θα έπρεπε να κάνω. Αποφάνθηκαν ότι έχει πρόβλημα η κάρτα μνήμης ‘ Συμβαίνουν αυτά, αστάθμητοι παράγοντες’ .
  3. Έψαξα και βρήκα έναν τεχνικό που να ασχολείται με ανάκτηση δεδομένων, ο οποίος έτρεξε ένα πρόγραμμα και βρήκε άλλες, ασήμαντες φωτογραφίες αλλά αυτές της Αθήνας πουθενά. Ούτε μια.

Πίκρα. Είχα ελπίδες για εβδομάδες μετά μήπως κάπου τις ανακαλύψω σκαλίζοντας ξανά όλους τους φακέλους,   όλα τα ψηφιακά άλμπουμ φωτογραφιών στο κινητό μου. Μάταιος κόπος. Μέχρι σήμερα δεν βρέθηκε ούτε μια. Ούτε ένα pixel Αθήνας.

Είναι λυπηρό να χάνονται τόσες φωτογραφίες, κάποιες αναντικατάστατες, όπως αυτές που βγήκε  η κόρη μου με τις φίλες της. Εύχομαι να μη σου συμβεί ποτέ να χάσεις φωτογραφίες από τις όμορφες στιγμές της ζωής σου ή της οικογένειας σου.

Δεν αρκεί  όμως μόνο να το ευχόμαστε εγώ κι εσύ. Υπάρχει κάτι που μπορείς να κάνεις για να  αποφύγεις τέτοια ατυχή  ψηφιακά γεγονότα.

  1. Μπορείς να ενεργοποιήσεις το αυτόματο backup, από τις ρυθμίσεις του κινητού σου. Τα περισσότερα σύγχρονα κινητά έχουν αυτή την  επιλογή λειτουργίας αλλά πρέπει να την επιλέξεις, δεν είναι  εντελώς αυτόματη.
  2. Να αποθηκεύεις τα αρχεία σου στο Google Drive   ή στο Icloud, εφόσον όλα τα κινητά πια είναι συνδεδεμένα με ένα gmail, είναι η πιο εύκολη λύση. Ένα ακόμα πλεονέκτημα αυτής της επιλογής είναι ότι έχεις πρόσβαση στις φωτογραφίες σου από κάθε συσκευή που είναι συνδεδεμένη με το  emai  σου, π.χ. ο υπολογιστής σου. Αυτό σημαίνει  ότι δεν χρειάζεσαι να τις μεταφέρεις με καλώδιο στον υπολογιστή και επίσης ότι και να γίνει σε όποια συσκευή, παραμένουν άθικτες στο Google Drive μέχρι να τις διαγράψεις εσύ. Καλό;

Μακάρι να τα ήξερα αυτά πριν αναχωρήσουμε για την εκδρομή. Θα είχα δικές μου φωτογραφίες να συνοδεύουν το κείμενο αυτό. Φυσικά δεν θα ήταν τόσο επαγγελματικές, αλλά θα ήταν και πολλές άλλες στιγμές.

Αρκεί που έμαθα πως να προστατεύω τις φωτογραφίες μας στο μέλλον.

Οι φωτογραφίες  λοιπόν που συνοδεύουν το κείμενο  όπως θα έχεις προσέξει από την αναφορά πηγής κάτω από την φωτογραφία δεν είναι δικές μου, αλλά από ιστοσελίδα που διαθέτει δωρεάν τις φωτογραφίες  στο κοινό. Δεν υπάρχει υποχρέωση για αναφορά της πηγής, ωστόσο θεωρώ σωστό να δώσω credit  στους δημιουργούς :

Photo by Puk Patrick on Unsplash    ( Παρθενώνας )

Photo by George Kourounis on Unsplash    ( Σύνταγμα )

Photo by Arthur Yeti on Unsplash     ( Ερέχθειο )

Σας ευχαριστώ!

 

Στο μεταξύ, αφού έχω μάθει πια να αποθηκεύω σωστά τις φωτογραφίες μου, θυμίζω στον εαυτό μου να ζω την κάθε στιγμή, να απολαμβάνω κάθε μέρα γιατί τελικά, αυτά μένουν.

Όμορφες στιγμές. Ανεπανάληπτες αναμνήσεις. Πολύτιμες εμπειρίες.

Να περνάς όμορφα στις εκδρομές σου και να ζεις την κάθε στιγμή.

 

Μαρία